Rain & pain

પહેલો વરસાદ, કેવી કેવી યાદો અપાવે છે. આ વરસાદની ઠંડી હવા રુવે રુંવે પરોવાઇ જાય છે, આ વરસાદ મગજમાં કેટલીય યાદો ઇનવોક કરી જાય છે, આ વરસાદ જ કેટલીક ઈચ્છાઓ પેદા કરતો જાય છે. આ વરસાદ જ કેટલીક દર્દ આપતો જાય છે. આ વરસાદમાં શું નથી?

વરસાદી  યાદોમાં જ્યારે ખુબ વરસાદ પડ્તો ત્યારે એ પ્રાઇમરી સ્કુલમાં અમે ન્હાતા એ મને યાદ છે, એ જ વરસાદને કારણે શાળામાંથી વહેલા છોડી દેવામાં આવતા કારણ કે ઘરે જવાના રસ્તા આડે નાળુ આવે અને એ છલકાય તો ઘર સુધી કેમ પહોંચાય?

વરસાદ સાથે કોની યાદો ના જોડાયેલી હોય. વરસાદની સાથે એક્ઝામમાં મોડા પડ્યા હોઇએ એની યાદ જોડાયેલી હોય છે. વરસાદમાં ચ્હાની લારી પર ગરમા ગરમ ચ્હાની ચુસકી ની યાદો હોય છે. વરસાદમાં કોઇ મજેદાર પિકનીકની યાદ જોડાયેલી હોય છે, જેમાં મનગમતી વ્યક્તિનો સાથ હોય. ભલે સંગાથ ના હોય. પહેલા વરસાદ સાથે તો ઇન રેઈન રાઇડ્સ વિથ ફ્રેન્ડ્સની યાદો જોડાયેલી હોય છે.

આ જ વરસાદી યાદમાં એ જ સ્કુલમાં થયેલો પહેલો નિર્દોષ પ્રેમ પણ શામીલ હોય. એ વરસાદમાં જ આપણા ઠંડા પડી ગયેલા હાથ. કોઈ ગરમ હાથને ભેટવા માંગતા હોય. એ વરસાદ ઘર પાસેથી વરસાદના પાણીની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ મને ઠંડ ચડાવે છે. એ વરસાદ મીત્રો સાથે આંટા ટલ્લા મારેલ પળોની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ તખ્તેશ્વરનુ મંદિર યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ સામા પાણીએ ડબલ સવારીમાં ચલાવેલ સાયકલની યાદ અપાવે છે, અને એ સાયકલ પણ કોઈ બીજા ફ્રેન્ડની. સાયકલ લેવાનો વેંત કોને હતો યાર, અને હજુય નથી.

વરસાદી નૃત્ય

વરસાદમાં બધા અંગ નાચતા હોય છે, વરસાદ નાચવાનો તહેવાર છે, એ ગાવાનો તહેવાર છે, વરસાદ રડવાનો તહેવાર છે, કારણ કે આ પ્રેમનોં તહેવાર છે. રડવું એટલે કોઈ કારણે રડવાનુ નહિ. વરસાદ એ એવી પળોની રચના કરતો હોય છે, કે આંસુ કારણ વિના જન્મ લેવા લાગે. એને કોઈ દર્દની જરુર ના હોય. એને બસ ફ્લેશબેકની જરુર પડે. બાકી વરસાદનો ટાઢો પવન જ રુંવાટા ઉભા કરવા કાફી છે. વરસાદ એ સૂર્યની વિદાય નથી એ સંતાકુકડી છે. કારણ કે કુદરતને એક સ્થિતી ગમતી નથી. એ ઠંડથી કંટાળે એટલે પોતાનું શરીર શેકવા ઉનાળો લઇ આવે, એને બફારો થાય એટલે ન્હાવા માટે વરસાદ લઈ આવે. કુદરત ડાયનામીક છે.

એ વરસાદ લીલા વૃક્ષોની યાદ અપાવે છે, એ વરસાદ ડબ્બામાં પુરેલા દેડકાની યાદ અપાવે છે, એ વરસાદ નાની નાની દેડકીઓનું કલેક્શન કર્યુ હોય એની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ ગારામાં રમ્યા હોય એની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ ખુબ પલળ્યા પછી આવેલા તાવની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ કેરીઓની વિદાયની યાદ અપાવે છે.

એ વરસાદમાં જ્યારે કપડા બગડ્યા હોય અને સાથે મમ્મીની ધોકાપાટી ચાલી હોય એની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ ગરમા ગરમ ભજીયાની યાદ અપાવે છે, એ સુરતના પટ્ટીના ભજીયા ખાતા ખાતા તીખુ મરચુ આવતા ચહેરો લાલ લાલ થઈ ગયો હોય અને પરસેવો વળી ગયો હોય એવી યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ કોલેજની યાદ અપાવે છે, કોલેજના પહેલા જ દિવસનો વરસાદ ભુલાય એમ નથી. એ વરસાદ બે અજાણ્યા લોકોને જાણીતા બનાવે એની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ સુરતના ફ્લાય ઓવર પર મુશળધાર સાથે માણેલી બાઇક રાઇડની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદ પલળી ગયેલ કપડાએ ભરેલ લેકચરની યાદ અપાવે છે. વરસાદ કોઈની સાથે વિતાવેલી હુંફાળી પળોની યાદ અપાવે છે. એ વરસાદમાં ભલે આંસુ ના દેખાતા હોય પણ એ વરસાદ એ આંસુની પણ યાદ અપાવે છે.

આ વરસાદ વરસાદની યાદ અપાવે છે.

Enter email to get latest update

Join 2 other subscribers

Tell me something @ HirenKavad@ymail.com

%d bloggers like this: